Model 2.2.2
Metodologia bez zaszytego zwycięzcy
Porównujemy ścieżkę formalną/sekwencyjną z adaptacyjną/zgodną. Obie zachowują te same granice prawne, konkurencyjne, etyczne i dokumentacyjne.
Pięć odrębnych konstrukcji
Model nie utożsamia już formalności z konkurencją, sztywnością kontraktu, kontrolą systemową ani dyskrecją. Każdy mechanizm ma osobny parametr i osobne zastrzeżenie dowodowe.
Siedem wymiarów kosztu
- praca zespołu na poziomie czynności i ról;
- niepracowniczy narzut administracyjny i koszt tej samej technologii dla obu ścieżek;
- zwłoka wyceniana kosztem bezczynności podanym przez użytkownika;
- ryzyko wyboru dostawcy zależne od skuteczności konkurencji;
- roczna częstość formalnych aneksów zależna od sztywności kontraktu i czasu trwania umowy;
- scenariuszowa pula wartości TCO, centralnie równa zero;
- scenariuszowa stopa obejść, a nie prognoza z arbitralnej sigmoidy.
Jak czytać zakres
Wynik centralny ma przedział niskiego i wysokiego ΔC. To stres-test założeń, nie przedział ufności. Przecięcie zera oznacza, że model nie wskazuje odpornego zwycięzcy. Próg równowagi pokazuje dzienny koszt bezczynności, przy którym zmienia się wynik centralny. Powyżej progu niższy modelowany koszt ma ścieżka szybsza w wybranym profilu — nie zawsze adaptacyjna.
Granica PZP
Ścieżka adaptacyjna nie zmienia właściwego trybu PZP; usprawnia wyłącznie nieobowiązkową pracę wewnętrzną. Terminy publikacji i standstill nie są skracane. Optymalizator uwzględnia próg 170 000 PLN od 1.01.2026 i właściwy próg UE. W paśmie krajowym wskazuje tryb podstawowy, a powyżej progu UE domyślnie tylko przetarg nieograniczony lub ograniczony. Tryby szczególne wymagają odrębnej oceny przesłanek ustawowych.
